آقا جان! پس از چند سال در اوج مخروبگی ام؛ خواندی مرا! خیلی برایم عجیب است. اما از شما خاندان کَرَم؛ مگر جز این انتظار است که مضطر را بخوانید و بسازیدش و رهایش نکنید؟! هیئات! ما هکذا الظن بکم! یا علی بن موسی ... بنفسی انت.. بابی انت و امی.. اصلا جان عالم بفدای شما... شما از ما جدا نمی شوید مگر اینکه ماخود با اعمال،رفتار وکردارمان از شما فاصله بگیریم... و چه بدبختی بالاتر از این؟ علی جانم... به قربانت تمام وجود نالایقم...
برچسب:
نویسنده: پویا قاسمیپور