چرا کار به اینجا کشید؟

((از روز اجرای برجام، تمامی تحریم ها، تکرار میکنم تمامی تحریم ها به طور کامل رفع (و نه تعلیق) خواهندشد....))

هنوز صدای صحبت های رئیس جمهور روحانی و دکتر ظریف در گوشمان می پیچد که برای توجیه ملت و نظام این حرف ها را بر زبان می آوردند. از اعتماد متقابل و نه ((راستی آزمایی)) صحبت می کردند. از برد-برد می گفتند، لکن توجه نداشتند که وقتی سه گل بزنی و دو گل بخوری، بازی اصلا برد-برد نبوده است.
وقتی از ایرادات برجام سخن می گفتیم به همسویی با اسرائیل متهم می شدیم و وقتی ادعاهای مقامات آمریکایی در مورد امتیازات بسیار بیشتر آنها در مقابل امتیازات کمی که به ایران داده اند، را یادآور می شدیم، حرف های آن ها را صرفا برای مصرف داخلی در آمریکا می انگاشتند.
هرچه گذشت و ما به همه ی تعهدات خود عمل کردیم، آن ها بیشتر در پس پرده به ما نیشخند زدند و به هیچ یک از تعهداتشان عمل نکردند.
تناقض گویی ها به خود دوستان دولتی رسید؛ تا جایی که یکی برجام را آفتاب تابان می نامید و دیگری دستاورد آن را ((تقریباهیچ)) می دانست.
رهبر معظم انقلاب که از ابتدا با فرمایش (( بنده هم اوّلِ امسال در مشهد مقدّس در سخنرانى گفتم [که] مذاکره در موضوعات خاص اشکالى ندارد؛ منتها گفتم من اعتماد ندارم، خوشبین نیستم به مذاکره، لکن میخواهند مذاکره کنند، بکنند؛ ما هم به اذنالله ضررى نمیکنیم.)) [۱]
نسبت به عدم پایبندی طرف مقابل به تعهداتش هشدار داده بودند، در ادامه مذاکرات هم توصیه هایی به تیم مذاکره کننده داشتند و طرف مقابل را بدعهد دانستند. اما انگار اعتماد دوستان به آمریکا، حتی فراتر از آن بود که فکرش را می کردیم.
پس از روی کار آمدن ترامپ هم، روزی نیست که ایران را متهم به نقض برجام نکنند و در مقابل انگار مذاکره کنندگان ما هیچ تمهیدی برای مقابله با اظهارات آمریکایی ها ندارند؛ البته جز توئیت کردن!
رهبر انقلاب در این رابطه و در جلسه اخیرشان با اعضای مجلس خبرگان فرمودند:
((من میگویم اشکالی نداشت ما مذاکره کنیم، مذاکره اشکالی نداشت منتها در این مذاکره باید دقت و مراقبت لازم انجام میگرفت تا اینجور نباشد که طرف مقابل، هر غلطی خواست بکند و نقض برجام محسوب نشود [امّا] ما اگر یک مختصر تکانی بخوریم، نقض برجام محسوب بشود! این خطاست، این نباید اتّفاق میافتاد؛ این بهخاطر عدم اتکا و اعتنا به قدرت داخلی به وجود میآید....))[۲]

با گذشت ماه ها و سال ها از اجرای برجام، حال وزیرخارجه کشورمان، در جلسه اخیرشان با 5+1، که در ایالات متحده برگزار شد، از عدم توانایی ایران برای باز کردن حتی یک حساب بانکی در انگلستان خبر داد؛ و این یعنی همان ((تقریبا هیچ)).

ممکن است عده ای فکر کنند که اگر در آمریکا دمکرات ها بر سر کار می ماندند، وضعیت این گونه نبود که الان؛ اما حقیقت امر چیز دیگری ست.
استکبار، استکبار است و تفاوتی میان اوبامای دمکرات و ترامپ جمهوری خواه نیست.
((استکبار یعنى چه؟ استکبار یک تعبیر قرآنى است؛ در قرآن کلمهى استکبار به کار رفته است؛ آدم مستکبر، دولت مستکبر، گروه مستکبر، یعنى آن کسانى و آن دولتى که قصد دخالت در امور انسانها و ملّتهاى دیگر را دارد، در همهى کارهاى آنها مداخله میکند براى حفظ منافع خود؛ خود را آزاد میداند، حقّ تحمیل بر ملّتها را براى خود قائل است، حقّ دخالت در امور کشورها را براى خود قائل است، پاسخگو هم به هیچکس نیست؛ این معناى مستکبر است.)) [۳]
همانطور که گفته شد، شاید روش های این دو حزب (دمکرات و جمهوری خواه) در زیاده خواهی متفاوت باشد، لکن یک هدف را دنبال می کنند و آن دستیابی به منافع خودشان با استعمار ملت ها و کشورهای دیگر است.

امروز اما، تقریبا همه ترامپ را ((دیوانه)) می خوانند و او را متهم می کنند به اینکه می خواهد توافق را لغو کند و به اصطلاح زیر میز بازی بزند. غافل از اینکه اصلا ((برجام)) بوجود آمد تا اهرم فشاری شود برای فشار بیشتر بر مردم ایران؛ و رفتارهای اخیر رئیس جمهور آمریکا نیز در همین راستا می باشد.
آن های می خواهند با تهدیدها و تحریم های پی درپی، امتیازات بیشتری بگیرند و این موضوع باتوجه به رفتارهای سالیان اخیرشان، به وضوح قابل مشاهده است.
اما ما، باتوجه به تجربه های مختلف در زمینه بدعهدی های آمریکا وخصوصا این تجربه ی سه ساله که جلوی چشم ماست، چرا باید بازهم گوشمان به دهان آمریکایی هاباشد؟ و چرا باید سرنوشتمان را به اظهارات آن ها گره خورده بدانیم؟
ما بار ها چوب اطمینان کردن به غربی ها و در راس آن ها آمریکا را خورده ایم و این اطمینان کردن های بی جا و ضعف نشان دادن هاست که کار را به ذلت می کشاند.
باید دانست که اگر در این دنیای پر از خشونت و زورگویی، ما از خود ضعف نشان دهیم و خود را قوی نکنیم، محکوم به فنا خواهیم بود؛
(( اگر ملّتی قوی نباشد، باجگیران عالَم از او باج میگیرند، از او باج میخواهند؛ اگر بتوانند به او اهانت میکنند؛ اگر بتوانند زیر پا او را لگد میکنند. طبیعت دنیایی که با افکار مادّی اداره میشود، همین است؛ هر که احساس قدرت بکند، نسبت به کسانی که در آنها احساس ضعف میکند، زورگویی خواهد کرد؛ چه نسبت به فرد، چه نسبت به ملّت. ))[۴]
پس لازم است باز هم مثل چندین سال گذشته تاکید کنیم؛ کلید حل مشکلات کشور در داخل کشور است، نه دستان دشمنان دیرینه ی ما که قطعا حاضر نیستند سر به بدن ما باشد.
والسلام علی من اتبع الهدی

[۱ ] بیانات مقام معظم رهبری؛ 13 آبان 92
[۲ ] بیانات مقام معظم رهبری؛ 30 شهریور 96
[۳ ] بیانات مقام معظم رهبری؛ 13 آبان 92
[۴ ] بیانات مقام معظم رهبری؛ 1 فروردین 93

برچسبها: امام خامنه ای, برجام, راه