ای صاحب ما

من نمیدانم اینکه می گویند تو از پدرومادر به ما مهربانتری یعنی چه...
تنهاچیزی که شاید باآن بتوانم اندکی...و فقط اندکی تورا درک کنم این است که من... من گناهکار عاصی اکنون اینجایم...
مگر می شود بعداز عهدشکنی هرروزه و هرساعته و هر لحظه ای، بازهم مرا بخوانی یابن الزهرا؟!
چه سری ست که ما را رها نمی کنی؟ چه سری ست که از بدترین ها هم نمیگذری و چه سری ست دل گندیده ی ما را با یک نیم نگاهی باصفا می کنی؟!
ای امام من... جان مادرت زهرا... جان مادرمان زهرا... آقاجانم... می دانم که از بس گناه کرده ام لایق هیچ لطفی نیستم... ولی باز می گویم جان مادرمان زهرا ...مرا به حال خود مگذار حتی لحظه ای...
آنی نباشد که به یادت نباشم و کاری نباشد که برای وصال تو انجام ندهم و نفسی نباشد که برای جز تو بکشم...
یا صاحب الزمان...اغثنی
یا صاحب الزمان... ادرکنی

22.30

29آذر

م.ج