حسین جان!

حسین جان! لطف تو بر ما آنقدر بزرگ و حق تو آنقدر سنگین است که جز با تقدیم جان در راهت جبران نمی شود... آن هم جان دادنی که اشبه به تو باشد... قسم به ضریح ابالحسن الرضا که تکه تکه شدن هم در راه تو، کم است...
محسن حججی ها را می بینیم و غبطه میخوریم... اما به قول شهید آوینی که گفت: فقط آن هایی مردانه میمیرند که مردانه زیسته باشند...
من آیا مردانه زیسته ام؟!
حسین جان! جان مادرمان کمکم کن و از این زندان تن و منجلاب دنیا رهایم کن... که زمان اندک است و ظرفیت این روح برای پر کشیدن کم...
گفتم توصیه ای کنید...گفت: تمام اعمالتان برای خدا باشد...و لا غیر..وگرنه ضرر می کنید
حسین جان...فریاد می زنم از  اعماق جانم.... نجاتم بده.... نجاتم بده....
یا اباعبدالله
4.58
18دیماه 96
کنار ضریح حضرت رضا ع
برچسبها: عشق, حسین, ع, امام رضا