شهید محمودرضا بیضایی

تکه هایی از کتاب "تو شهید نمی شوی"...خاطرات شهید محمودرضا بیضایی به روایت برادر


((ماندن در تهران برایش به معنی ماندن در میانه میدان و برگشتن به تبریز به معنی پشت میزنشینی و از دست دادن فرصت خدمتی بود که برای آن، نیروی قدس را انتخاب کرده بود.... بعد از اینکه در تهران تشکیل خانواده داد، در جواب برادری که به او پیشنهاد کرده بود خانواده اش را بردارد و برود تبریز زندگی کند، گفته بود: "تو شهید نمی شوی!"

من در سوریه خودم به این نتیجه رسیده ام و با یقین می گویم هر کس شهید شده، خواسته که شهید بشود. شهادت شهید فقط دست خودش است.

جان فشانی اصلا آسان نیست. این طوری که ماها آسان درباره شهدا حرف میزنیم و می گوییم مثلا فلانی جانش را کف دستش گرفته بود، یا فلانی جانفشانی کرد، این قدرها هم آسان نیست. تعلقات مانع است.

محمودرضا به من فهماند که آماده شهادت بودن با آرزوی شهادت داشتن فرق دارد.

اذا کان المنادی زینب (سلام الله علیها) فاهلا بالشهاده... اگر دعوت کننده حضرت زینب (سلام الله علیها) است، پس سلام بر شهادت.

باید به خودمان بقبولانیم که در این زمان به دنیا آمده ایم و شیعه هم به دنیا آمده ایم که موثر در تحقق ظهور مولا باشیم و این، همراه با تحمل مشکلات، مصائب، سختی ها، غربت ها و دوری هاست و جز با فدا شدن محقق نمی شود حقیقتا.

بی عشق خمینی (ره) نتوان عاشق مهدی (علیه السلام) شد.))


به نظر حقیر شناخت وظیفه، کار دقیق و بدون خستگی و وقف زندگی برای خدا و اعتلای انقلاب... در جهت رسیدن به ظهور یار، ویژگی شهید بیضایی بود.