مهدیا!

مهدیا! چون یعقوب، نه! ولی ای کاش چون مالک بن زعر در فراق یوسف، گرفتارت بودیم و شیفته و عاشق ات! سالیان سال در پی ات بودیم و به دنبال خبری از تو! به خاطرت آواره کوچه و بازار می شدیم و کور می شدیم به دیدن هرچه غیر از تو! اصلا ژولیده تو می شدیم و منتظر نظری از جانب ات ای فرزند فاطمه؛ برای طراوت! بد حال تو بودیم و دلکنده از زمین و زمان؛ تا دیدار ات کنیم صاحب الزمان! ترک دیار گفته و پی عطر ات، تا سرزمین های دور دست مهاجر می شدیم از خویشتن خویش! توبه کنان از "یوسف فروشی"، در قفای ات ای بهار دل ها؛ مویه و ندبه سر میدادیم.... تا وصالت را بازخریم و شهید تو ای شاهد؛ گردیم!
السلام علیک یابن الزهرا....
السلام علیک و علی آل بیتک الطاهرین...
السلام علیک یا بقیه الله فی ارضه...
روحی و نفسی فداک یا مولای... الی متی احار فیک؟